The land of the free
Við erum komin til Ameríku! Tékkið á ferðablogginu okkar The Rages

Vá, snilldin er í Kolaportinu. Kynntist nýju fólki m.a. konu í glans leggings, dúkkusafnara og sölufólki, fékk konu frá Fillipseyjum til að fara og læra Japönsku, hitti yndislega vini mína, fékk knús og kannski of miklar strokur frá há öldruðum karlmanni, seldi og seldi, fékk mér bestu kókóskúlu sem ég hef bragðað, var rænd og tapaði veðmáli. Allt á sama degi.
Ég vil láta alla vita að næsta laugardag ætlum við Raggi að losa okkur við eins mikið af dótinu okkar og við getum í Kolaportinu! Þetta verður all-svakalegt. Nú verður hver seinastur að hlaupa og kaupa!!
Ég var næstum því hætt við að flytja til Bandaríkjanna í dag. Það sem varð þess valdandi að ég fylltist viðbjóði gagnvart landi og þjóð var ein leiðinlegasta og lélegasta mynd sem nokkurn tímann hefur verið framleidd í Bandaríkjunum eða bara alls staðar. The hills have eyes. Ég hef lítið annað að segja nema: ekki sjá þessa mynd nema að þú viljir sjá mikið eftir þessum tveimur tímum af ævi þinni. Annað eins rusl hef ég ekki séð síðan ég sá Dawn of the dead. Oj oj oj, hvað varð um góðar hyllingsmyndir. Hef ekki séð eina góða síðan The Others. Crap!
Ég hef ákveðið að endur-opna hönnunarbloggið mitt Design Marsipan
Shit ég vissi að ég sankaði að mér drasli en þetta er nú bara orðin einhver manía. Ég horfði einmitt á mynd í gær sem heitir 'Everything is Illuminated' með Elijah Wood í aðalhlutverki. Þar leikur hann safnara sem safnar að sér hlutum frá fólki og stöðum af því að hann er hræddur um að gleyma minningunum. Ég á við alveg sama vandamál að stríða, ég þori ekki að henda neinu af því að ég er svo hrædd um að gleyma minningunni sem tengist hlutinum. Ég er líka hrædd við að henda dóti af því að ég held alltaf að ég geti notað það seinna. Svo situr það inni í geymslu og safnar ryki í mörg ár. En já talandi um geymslur, þá var ég að byrja á því áðan að fara í gegnum mína og Drottinn minn hvað það er ógeðslega mikið drasl þarna inni. Núna er bara að henda og svo vorum við að spá í að leygja bás í Kolaportinu af því að við eigum fullt af dóti sem má selja líka. Við þurfum líka að losa okkur við sófa, sófaborð, hillur, stóla, föt og alls kyns dóterí sem værri ekki verra að fá smá pening fyrir.